4.1 Odzysk ciepła z kondensacji hosta
W sytuacjach, w których parametry nawiewu są ściśle kontrolowane i wymagane jest nowe źródło chłodu i ciepła, można wybrać jednostki z odzyskiem ciepła na zimną i ciepłą wodę, aby podczas chłodzenia wytwarzać wodę podgrzaną, która służy do dogrzewania powietrza. Aby zapewnić jakość gorącej wody, zwykle konfiguruje się zbiornik do przechowywania gorącej wody produkowanej przez gospodarza.

4.2 Odzysk ciepła ze świeżego powietrza
Gdy projekt znajduje się na obszarze o gorącym lecie i mroźnej zimie lub gorącym lecie i ciepłej zimie, latem, jeśli powietrze uzupełniające nie jest odpowiednio obsługiwane, wilgotność względna w laboratorium może być zbyt wysoka lub nawet występuje kondensacja w pomieszczenie, które wpłynie na badania naukowe. W celu zapewnienia, że środowisko wewnętrzne spełnia wymagania projektowe, zwykle konieczne jest osuszenie powietrza nawiewanego. Gdy w projekcie dostępne jest ciepło odpadowe do wykorzystania, darmową energię można wykorzystać do osuszania i ponownego podgrzewania powietrza uzupełniającego. Jeśli projekt nie posiada odpowiednich zasobów, możesz otrzymać"bezpłatnie" źródła ciepła i dogrzewają powietrze, stosując nowe technologie i nowe produkty. Obecna technologia polega na dodaniu osuszającej trójwymiarowej rurki cieplnej w kształcie litery U w jednostce klimatyzacyjnej, przed i po owinięciu chłodnicy powierzchniowej, wykorzystując zmianę fazy przyjaznego dla środowiska czynnika chłodniczego umieszczonego w rurce cieplnej w celu uzyskania energii [ GG] quot;transport".
Po pierwsze, powietrze zewnętrzne o wysokiej temperaturze i wilgotności przechodzi przez rurkę cieplną przed chłodnicą powierzchniową, a rurka cieplna służy do wstępnego chłodzenia, a jednocześnie ciepło jest przekazywane do ciepła rura za chłodnicą powierzchniową.
Następnie, po wstępnym schłodzeniu powietrza uzupełniającego, chłodnica powierzchniowa służy do głębokiego osuszania.
Wreszcie powietrze uzupełniające po głębokim osuszaniu i rura cieplna za chłodnicą powierzchniową są ponownie podgrzewane, aby osiągnąć projektowany punkt zasilania powietrzem. Jednocześnie wydajność chłodnicza w powietrzu uzupełniającym wynosi"przenoszona" do rury cieplnej przed chłodnicą powierzchniową w celu kompensacji. Wiatr jest wstępnie schłodzony.
Ustawiając trójwymiarową rurkę cieplną w kształcie litery U, darmową energię można wykorzystać do wstępnego schłodzenia i ponownego ogrzania powietrza uzupełniającego, aby spełnić wymagania dotyczące wilgotności w pomieszczeniu i zaoszczędzić około 60% energii.
4.3 Odzysk ciepła z powietrza wywiewanego
Latem różnica temperatur między wewnątrz a na zewnątrz wynosi około 10℃, a zimą do 40℃, co ma ogromny potencjał w zakresie oszczędności energii. Zgodnie z założeniem zapewnienia bezpieczeństwa i braku zanieczyszczeń krzyżowych, specjalne urządzenie do odzysku ciepła służy do odzyskiwania energii z powietrza wywiewanego do wstępnego schłodzenia lub wstępnego ogrzewania i powietrza uzupełniającego.
4.3.1 Trójwymiarowy odzysk ciepła z rurki cieplnej
Wraz z ciągłym rozwojem nauki i technologii, współczynnik wycieku trójwymiarowej rury cieplnej był stale zmniejszany, a wydajność wymiany ciepła stale poprawiana. W przypadku projektów z jednostkami klimatyzacyjnymi trójwymiarowa rura cieplna jest zwykle instalowana na wejściu jednostki nawiewnej i wejściu do jednostki wentylatora wyciągowego. Urządzenie do odzysku wykorzystuje zmianę fazy czynnika chłodniczego w urządzeniu do odzysku ciepła do realizacji transferu energii.
Latem powietrze o niskiej temperaturze odprowadzane do pomieszczeń przechodzi przez trójwymiarowe urządzenie do odzyskiwania ciepła z rurą cieplną, aby przekształcić czynnik chłodniczy w urządzeniu do odzyskiwania ciepła z gazu w ciecz, a następnie ciekły czynnik chłodniczy przepływa grawitacyjnie do strony nawiewu powietrza. Gdy ciekły czynnik chłodniczy napotyka wiatr na zewnątrz o wysokiej temperaturze, stan ciekły zmienia się w stan gazowy, który pochłania ciepło i realizuje wstępne chłodzenie. Jednocześnie czynnik chłodniczy w stanie gazowym przepływa na stronę wydechową i podlega recyrkulacji.
Zimą układ rurociągów jest taki sam jak latem, ale proces zmiany fazy czynnika chłodniczego jest odwrotny niż latem.
4.3.2 Glikolowy odzysk ciepła
W niektórych projektach klimatyzator nawiewny znajduje się na podłodze, a wentylator wyciągowy na dachu. W przypadku zastosowania trójwymiarowego odzysku ciepła z rurek cieplnych, wstępnie schłodzone lub podgrzane powietrze uzupełniające należy wprowadzić do klimatyzatora nawiewnego za pomocą kanału. Z uwagi na to, że gęstość wodnego roztworu glikolu jest większa niż powietrza, przy takiej samej energii dostarczanej, powierzchnia budynku zajmowana przez wodociąg jest znacznie mniejsza niż powierzchnia budynku zajmowana przez wiatrociąg. W związku z tym stosowana jest jednostka odzysku ciepła typu split, czyli dodatkowe urządzenie do odzysku ciepła z glikolu powietrze jest instalowane w centrali klimatyzacyjnej, a urządzenie do odzysku ciepła z glikolu spalin jest instalowane na wlocie wentylatora wyciągowego, a przechodzą dwa urządzenia do odzysku ciepła Bezszwowe rury stalowe są połączone, rurociąg jest wypełniony roztworem wodnym glikolu o określonym stężeniu, a zimno/ciepło z powietrza wywiewanego jest przenoszone do powietrza uzupełniającego przez pompę wody obiegowej w celu uzyskania oszczędności energii .