w moim kraju obowiązują surowe przepisy dotyczące uzdatniania wody, a także surowe wymagania dotyczące jakości wody do różnych celów (woda przemysłowa i woda użytkowa). Po przeanalizowaniu wskaźników zanieczyszczeń w tych normach stwierdziliśmy, że wskaźniki dla każdego zanieczyszczenia są bardzo wymagające, a ich zawartość jest bardzo mała. Dlatego musimy stale optymalizować proces uzdatniania wody, aby uzyskać największy raport przy najmniejszej inwestycji.
W procesie badania nowo opracowanego procesu uzdatniania wody musimy użyć dużej liczby zaawansowanych technologicznie instrumentów, aby dokończyć wykrywanie jego skutków. Dlatego chromatografia cieczowa jako wysokowydajna technologia wykrywania i analizy jest szeroko stosowana w opracowywaniu nowych procesów.
Wiemy, że nitrobenzen jest surowcem chemicznym, ale jest również wysoce toksyczną i niebezpieczną materią organiczną, jest chemicznie aktywny, ale ma wyjątkowo wysoką stabilność w wodzie i ma pewien stopień rozpuszczalności. Zanieczyszczenie wody będzie trwało jeszcze długo. Obecnie badania nad degradacją nitrobenzenu w środowisku wodnym są bardzo aktywne w kraju i za granicą.
2. Chromatografia
Chromatografia jest również nazywana chromatografią. Jest to technika separacji fizycznej o wysokiej wydajności. Gdy jest stosowany w chemii analitycznej z odpowiednimi metodami detekcji, staje się analizą chromatograficzną. Chromatografia została po raz pierwszy użyta do oddzielenia pigmentów roślinnych. Metoda jest następująca: Umieść węglan wapnia w szklanej rurce i wlej do niej eter naftowy zawierający barwniki roślinne (ekstrakty z liści roślin). W tym czasie na górnym końcu szklanej rurki natychmiast pojawił się zmieszany pasek kilku kolorów. Następnie spłucz czystym eterem naftowym. Po dodaniu eteru naftowego pasmo przesuwa się w dół i stopniowo rozdziela na kilka pasm o różnych kolorach. Kontynuując płukanie, możesz otrzymać różne kolory pigmentów i można je rozdzielić. Wykonaj identyfikację. Chromatografia również wzięła od tego swoją nazwę.
Obecna chromatografia nie ogranicza się już do separacji pigmentów, a jej metody również zostały znacznie rozwinięte, ale zasada separacji jest nadal taka sama. Nadal nazywamy to analizą chromatograficzną.
2.1
Podstawowe zasady separacji chromatograficznej
W chromatografii istnieją dwie fazy, z których jedna jest stała i nazywana jest fazą stacjonarną; druga faza stale przepływa przez fazę stacjonarną, zwaną fazą ruchomą.
Zasada rozdziału metody chromatograficznej polega na wykorzystaniu różnicy współczynnika podziału, pojemności adsorpcyjnej i innego powinowactwa różnych substancji, które mają być rozdzielone w dwóch fazach do rozdziału. Użyj siły zewnętrznej, aby faza ruchoma (gaz, ciecz) zawierająca próbkę przeszła przez powierzchnię fazy stacjonarnej, która jest umocowana w kolumnie lub na płytce i nie miesza się z przepływem. Gdy mieszanina niesiona w fazie ruchomej przepływa przez fazę stacjonarną, składniki mieszaniny oddziałują z fazą stacjonarną.
Ze względu na różnice we właściwościach i strukturze każdego składnika mieszaniny, wielkość i siła siły generowanej między fazą stacjonarną a fazą stacjonarną są różne. Wraz z ruchem fazy ruchomej mieszanina podlega wielokrotnemu rozmieszczeniu i równowadze między dwiema fazami. Każdy składnik jest zatrzymywany przez fazę stacjonarną przez różne czasy, a zatem wypływa z fazy stacjonarnej w określonej kolejności. W połączeniu z odpowiednią metodą wykrywania pokolumnowego można osiągnąć oddzielenie i wykrywanie każdego składnika w mieszaninie.