I. Przepisy ogólne
1. Budowa laboratorium naukowego składa się z pomieszczeń doświadczalnych, pomieszczeń pomocniczych i obiektów publicznych. Projekt powinien rozsądnie rozmieścić wszystkie rodzaje domów, tak aby podział funkcjonalny był jasny, kontakt jest wygodny i nie ma zakłóceń.
2. Ogólne laboratorium, specjalne laboratorium i pracownia badawcza powinny przyjąć standardową kombinację projektów. Wybór struktury i określenie obciążenia powinny umożliwić adaptację budynku.
3, okno
(1) Skonstruuj eksperyment naukowy, konstrukcję ogrzewania i klimatyzacji i zmniejsz obszar okienka zewnętrznego w celu spełnienia wymagań oświetleniowych. Zewnętrzne okno laboratorium z klimatyzacją powinno mieć dobrą szczelność i izolację cieplną, i lepiej jest otworzyć skrzydło okienne nie mniej niż 1/3 powierzchni okna.
(2) Zewnętrzne okna parteru, pół-piwnicy i piwnicy należy chronić przed owadami i gryzoniami.
4, drzwi
(1) Szerokość drzwi laboratorium składającego się z 1/2 jednostek standardowych nie może być mniejsza niż 1 mi wysokość powinna być nie mniejsza niż 2,10 m. Szerokość drzwi laboratorium składającego się z jednej lub więcej jednostek standardowych nie może być mniejsza niż 1,20 m, a wysokość nie może być mniejsza niż 2,10 m.
(2) Wielkość pomieszczeń o specjalnych wymaganiach otwarcia drzwi ustala się indywidualnie dla każdego przypadku.
(3) Skrzydło drzwi laboratorium powinno być wyposażone w okno obserwacyjne.
(4) Drzwi zewnętrzne powinny przyjmować środki zapobiegające owadom i gryzoniom.
5, chodnik
W przypadku różnicy wysokości na podłożu chodnika, gdy różnica wysokości jest mniejsza niż dwa kroki, nie należy ustawiać kroków, a nachylenie powinno być ustawione, a nachylenie nie może być większe niż 1: 8.
6, schody
(1) Konstrukcja schodów musi być zgodna z obowiązującymi krajowymi przepisami budowlanymi w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
(2) Schody, które są często wykorzystywane przez personel naukowy, mają szerokość stopnia nie mniejszą niż 0,28 mi wysokość nie większą niż 0,17 m.
(3) Należy zapewnić windy do budowy eksperymentów naukowych na czterech lub więcej piętrach.
7, toaleta
(1) Odległość od najdalszego punktu pracy toalety nie powinna przekraczać 50m.
(2) Toaleta powinna mieć przedsionek i być wyposażona w umywalkę i lustro.
(3) Na każde 30 osób w toalecie mężczyzn jest jedna toaleta. Jeden pisuar ustalany jest dla każdych 25 osób (rynna pisuaru jest odpowiednikiem pisuaru co 0,60 m długości), a toalety i pisuary nie powinny być mniejsze niż dwa. W toalecie dla kobiet jest jedna toaleta na 15 osób i nie powinna być mniejsza niż dwie.
8. Pomieszczenie wyposażenia sanitarnego powinno zostać ustawione w konstrukcji eksperymentu naukowego, który można ustawić niezależnie lub w połączeniu z toaletą. Powinien być basen z mopem i sprzęt do wieszania mopów i odpływów podłogowych.
9, garderoba
(1) Wskazane jest utworzenie garderoby do eksperymentów naukowych. Obszar użytkowania nie powinien być mniejszy niż 0,60 m2 na osobę, a szafka powinna być zamykana na klucz.
(2) Szatnia może być zorganizowana w sposób scentralizowany, zdecentralizowany lub kombinacja obu.
10, oświetlenie
(1) Ogólne laboratorium i studio badawcze powinny korzystać z naturalnego oświetlenia, a stosunek powierzchni okna do pomieszczenia nie powinien być mniejszy niż 1: 6.
(2) Stosunek powierzchni okna w czytelni przy użyciu oświetlenia naturalnego nie może być mniejszy niż 1: 5.
11, izolacja akustyczna
(1) Poziom hałasu w ogólnej sali ćwiczeń laboratoryjnych i akademickich nie powinien przekraczać 55 dB (poziom dźwięku); poziom hałasu w pracowni badawczej i czytelni nie powinien przekraczać 50 dB (poziom dźwięku).
(2) Obiekty użyteczności publicznej, takie jak obiekty publiczne generujące hałas, nie powinny znajdować się w sąsiedztwie laboratoriów, studiów badawczych, sal akademickich i czytelni. W przeciwnym razie należy zastosować środki izolacji akustycznej i redukcji hałasu.
Po drugie, 12, izolacja drgań
(1) Obiekty użyteczności publicznej, takie jak obiekty publiczne, które generują wibracje, nie powinny przylegać do laboratoriów, studiów badawczych, sal akademickich i czytelni i powinny znajdować się na parterze lub w pomieszczeniu podziemnym. W przypadku fundamentów urządzenia należy zastosować środki izolujące od wibracji.
(2) Maszynownie klimatyzacyjne, pomieszczenia wentylatorów wyciągowych itp., Które znajdują się na podłodze lub na ostatnim piętrze, a fundament urządzenia powinien być poddany działaniu izolacji drgań.
13, wysokość netto wewnątrz
(1) Wewnętrzna wysokość netto ogólnego laboratorium i pracowni badawczej: jeżeli klimatyzacja nie jest ustawiona, nie powinna być mniejsza niż 2,80 m; podczas ustawiania klimatyzacji nie powinna być mniejsza niż 2,40m.
(2) Wysokość netto pomieszczenia specjalnego laboratorium należy określić zgodnie z wymaganiami dotyczącymi wielkości, instalacji i utrzymania sprzętu doświadczalnego.
(3) Wysokość netto przejścia nie powinna być mniejsza niż 2,20m.
14, dekoracja wnętrz
(1) Podłoga pomieszczenia doświadczalnego, chodnika i powierzchni schodów musi być solidna, odporna na zużycie, wodoodporna, antypoślizgowa, wolna od pyłu i pyłu; ścianka powinna być gładka, pozbawiona blasku, odporna na wilgoć, pyłowa i pyłowa; Powinny być gładkie, bez odblasków, bez kurzu, bez kurzu.
(2) Podłoże laboratoryjne z mocnym kwasem i alkaliami powinno mieć odporność na korozję kwasową i alkaliczną; Ziemia laboratorium z większą ilością wody powinna być odpływowa.
(3) Laboratoria wymagające regularnego czyszczenia, dezynfekcji lub pyłoszczelności powinny mieć zintegrowane wodoodporne wykończenie na podłodze, ścianie i suficie. Pomiędzy ścianą a ścianą, między ścianą a gruntem, między ścianą a sufitem należy wykonać półokrągłe o promieniu nie mniejszym niż 0,05 m. Pomieszczenia domowe powinny zmniejszyć znakomite okucia budowlane i odsłonięte rury.
(4) Ogólne laboratorium nie powinno być wyposażone w sufit.
(5) W przypadku miejsca, w którym wymagany jest pułap, i nie ma wymogu ścisłej szczelności, należy przyjąć sufit o ruchomej płycie.
Po drugie, ogólne laboratorium
1. Ogólny projekt standardowych kombinacji laboratoryjnych powinien spełniać wymagania dotyczące użytkowania i być ściśle zintegrowany z układem okapu, stanowiskiem badawczym i sprzętem doświadczalnym, wyborem konstrukcji i układem przestrzennym rurociągu.
2. Standardowe otwarcie jednostki laboratoryjnej powinno być ustalone na podstawie szerokości, rozmieszczenia i odstępów stanowiska badawczego. Standardowa jednostka ustawiona równolegle na stanowisku badawczym nie powinna być mniejsza niż 6,60 m.
3. Głębokość standardowej jednostki laboratoryjnej powinna być określona na podstawie długości stanowiska badawczego, wyciągu laboratoryjnego i wyposażenia sprzętu doświadczalnego i nie powinna być mniejsza niż 6,60 m; gdy nie ma dygestorium, nie powinien być mniejszy niż 5,70m.
4. W przypadku laboratoriów ogólnego zastosowania składających się z 1/2 jednostek standardowych odległość między bocznymi ławami eksperymentalnymi umieszczonymi na ścianach bocznych nie powinna być mniejsza niż 1,60 m. Kiedy ściana boczna zostanie zastąpiona przez wyciąg laboratoryjny lub sprzęt laboratoryjny, prześwit między nim a drugą stroną stanowiska badawczego nie powinien być mniejszy niż 1,50 m.
5. Ogólne laboratorium składające się ze standardowej jednostki, prześwit pomiędzy bocznymi ławami eksperymentalnymi umieszczonymi na bocznych ścianach a centralną ławeczką testową na wyspie lub półwyspie, umieszczoną na środku pokoju, nie może być mniejszy niż 1,60 m. Gdy szafka wentylacyjna lub sprzęt laboratoryjny zostanie zastąpiona ścianą boczną lub środkiem pomieszczenia, odległość między komorą wentylacyjną a sprzętem eksperymentalnym nie powinna być mniejsza niż 1,50 m. Prześwit między końcem ławki wyspowej a ścianą zewnętrzną nie powinien być mniejszy niż 6,60 m.
6. Jeżeli ściana boczna lub ściany boczne są blisko ściany zewnętrznej i otwierają się do innych pomieszczeń, odpowiedni prześwit powinien zostać zwiększony o 0,10m.
7. Laboratorium ogólnego przeznaczenia składające się z więcej niż jednej jednostki standardowej. Jeżeli co najmniej dwa stanowiska testowe typu wyspowego są rozmieszczone w sposób ciągły, odległość między końcem a ścianą zewnętrzną nie powinna być mniejsza niż 1 metr.
8. Centralna platforma eksperymentalna na wyspie lub półwyspie nie powinna być ustawiona równolegle do okna zewnętrznego. Gdy musi być ustawiony równolegle do okna zewnętrznego, prześwit pomiędzy nim a ścianą zewnętrzną nie powinien być mniejszy niż 1,30 m.
9. Nie zaleca się ustawiania stołu eksperymentalnego na ścianie bocznej za pomocą okna. Nie należy go umieszczać z boku okna, aby umiejscowić boczne stanowisko eksperymentalne, które wymaga zaopatrzenia w urządzenia publiczne.
10. Prześwit między końcem bocznego stanowiska badawczego a ścianą chodnika, który jest umieszczony za ścianą boczną, nie powinien być mniejszy niż 1,20 m. Odległość między końcem środkowego stanowiska badawczego a ścianą chodnika nie może być mniejsza niż 1,20 m. Gdy laboratorium ustawi łyżkę drzwi, która wycofa się do pomieszczenia, odległość między końcem stanowiska badawczego a ścianą, która cofa się do drzwi, nie powinna być mniejsza niż 1,20 m.
11. Gdy powierzchnia robocza dygestorium jest przeciwległa do końca stanowiska badawczego, prześwit pomiędzy nimi nie powinien być mniejszy niż 1,20 m.
12. Ogólne laboratorium powinno składać się z jednej lub więcej standardowych jednostek.
13. Ogólne laboratorium powinno skoncentrować się na zewnętrznej ścianie budynku. Ogólne laboratorium do ustawiania klimatyzacji powinno być umieszczone na północy.
Po trzecie, specjalne laboratorium
1. W przypadku specjalnych laboratoriów składających się z jednostek standardowych otwór i głębokość laboratorium określa się zgodnie z wymaganiami dotyczącymi wymiarów sprzętu laboratoryjnego, instalacji i utrzymania.
2. W przypadku specjalnego laboratorium, w którym obowiązują wymagania dotyczące kontroli temperatury i wilgotności, należy zastosować odpowiednie środki techniczne w odniesieniu do projektu budowlanego.
3. Sala kultury biologicznej
4. Pomieszczenie do hodowli biologicznej składa się z komory przedniej, sali przygotowawczej, sali do kultur biologicznych, dezynfekcji narzędzi i pomieszczenia do sprzątania. Powierzchnia użytkowa przedniej sali nie powinna być mniejsza niż 8 m2, a pomieszczenie z przodu powinno być wyposażone w szafę i przełącznik do obuwia, które oddzielają ubrania rodzinne i ubrania robocze.
5. Obszar kultury biologicznej składający się z kilku pomieszczeń do kultur biologicznych lub scentralizowanej szafki na buty zmieniającej garderobę przy wejściu.
6. Pomieszczenie hodowli biologicznej powinno zapobiegać krzyżowej infekcji przepływu ludzi. Powinien być umieszczony na końcu budynku, a otwarcie okna zewnętrznego nie jest właściwe. Gdy jest okno zewnętrzne, powinno to być dwuwarstwowe zamknięte okno i żaluzja.
7. Stałą ścianę z cegły należy ustawić między pomieszczeniem kultury biologicznej lub obszarem kultury biologicznej a abiotycznym obszarem kultury. Pomieszczenia funkcjonalne pomieszczenia kultury biologicznej powinny być oddzielone szczelną szklaną ścianą działową. Szkielet szklanej ściany działowej powinien być wykonany z materiałów, które nie są łatwo odkształcalne i można je prać.
8. Drzwi pomieszczenia kultury biologicznej i przeszklonej ściany działowej każdego pokoju funkcjonalnego powinny być wyposażone w przesuwane drzwi.
9. Pokój kultury biologicznej powinien mieć pozycję, w której ustawiony jest sterylizator.
10, saldo równowagi
(1) Komora balansowa powinna być zaopatrzona w przednią komorę o powierzchni nie mniejszej niż 6 m2, a także może służyć jako garderoba i przebieralnia. Saldo powinno być ustawione w kierunku północnym, a okno zewnętrzne powinno być dwuwarstwowe z zamkniętymi oknami i zasłonami.
(2) Równowagę między komorą wagi a przednią komorą należy oddzielić szczelną przeszkloną ścianą działową i zastosować drzwi przesuwne.
(3) Platforma platformy i stojak platformy powinny być traktowane izolacją drgań. Gdy platforma jest ustawiona wzdłuż ściany, powinna być oddzielona od ściany. Blat powinien być płaski, gładki i wystarczająco sztywny, nie należy używać żadnego drewnianego stołu warsztatowego. Podstawa platformy na podłodze powinna być umieszczona w sztywnym obszarze, takim jak ściana i belki.
(4) Oprócz spełnienia wymagań wyżej wymienionej komory balansowej, precyzyjna komora wagi powinna być ustawiona w kierunku północnym dolnego piętra budynku eksperymentalnego. Podstawa platformy powinna być wyposażona w oddzielną podstawę (nie umieszczać nad podłogą piwnicy). Okno zewnętrzne powinno być podwójnie uszczelnione.
(5) Dopuszczalne dopuszczalne drgania niezależnej podstawy precyzyjnie wyważonej komory balansowej wybiera się zgodnie z danymi dostarczonymi przez dział produkcji. Jeśli nie ma danych, musi być zgodny z bieżącym obliczeniem drgań i separacją konstrukcji nośnej budynku pod obciążeniem dynamicznym maszyny. Przepisy dotyczące regulaminu projektowania wibracji.
11, pokój z mikroskopem elektronowym
(1) Komora elektronowego mikroskopu powinna być umieszczona z dala od źródła wibracji i źródła zakłóceń pola magnetycznego zgodnie z dopuszczalną prędkością drgań i wymaganiami antymagnetycznymi stosowanego sprzętu i powinna być umieszczona na dolnej warstwie budynku.
(2) Pokój z mikroskopem elektronowym składa się z mikroskopu elektronowego, pomieszczenia przejściowego, pomieszczenia przygotowawczego, sekcji, filmu i ciemnego pomieszczenia. Strefa przejściowa nie powinna być mniejsza niż 6 m2, a powinna istnieć szafka i zmieniacz do obuwia.
(3) Nie jest wskazane posiadanie zewnętrznego okna pomiędzy mikroskopami elektronowymi.
(4) Wysokość wewnątrz pomieszczeń między mikroskopami elektronowymi powinna być określona zgodnie z wysokością sprzętu i wymaganiami konserwacyjnymi.
(5) Podstawa zwierciadła elektromagnetycznego powinna przyjąć środki izolacji drgań. Urządzenia do izolacji przeciwdrganiowej i urządzenia do klimatyzacji pomieszczeń używane w połączeniu z mikroskopem elektronowym muszą być wyposażone w urządzenia do tłumienia drgań.
(6) Powietrze między mikroskopem elektronowym, sekcją i folią do powlekania należy przefiltrować. Wejścia i wyjścia dla personelu muszą posiadać szafki i szafki na buty.
12, sala do analizy spektrometrycznej
(1) Komora analizy spektrometru powinna być umieszczona z dala od źródła wibracji i powinna być umieszczona na dnie budynku. Gdy konieczne jest umieszczenie na podłodze, należy podjąć odpowiednie środki izolujące od drgań.
(2) Pomieszczenie do analizy spektrometru składa się ze spektrometru, przejścia, pomieszczenia do przygotowania próbki, pomieszczenia do obróbki chemicznej, ciemnego pokoju, pomieszczenia do przetwarzania danych i pomieszczenia roboczego. Strefa przejściowa nie powinna być mniejsza niż 6 m2, a powinna istnieć szafka i zmieniacz do obuwia.
(3) Dygestor należy ustawić zgodnie z wymogami użytkowania. W obszarze źródła światła należy umieścić wyciąg powietrza.
(4) Nie zaleca się posiadania zbiornika na wodę w spektrometrze.
13. Laboratorium radioizotopowe
(1) Postanowienia niniejszego rozdziału mają zastosowanie do projektu budowlanego otwartych urządzeń radioaktywnych klasy III do badań naukowych oraz laboratoriów radioizotopowych otwartych typu B i C oraz do zamkniętych laboratoriów napromieniowania promieniami radioaktywnymi należących do drugiego typu radiologicznych jednostek medycznych .
(2) Otwórz laboratorium radioizotopowe
1 Radioaktywne jednostki pracy typu otwartego są podzielone na trzy kategorie zgodnie z równoważnym rocznym zużyciem użytych radionuklidów, a mianowicie z pierwszej, drugiej i trzeciej kategorii. Równoważne roczne zużycie różnych rodzajów jednostek roboczych musi być zgodne z obowiązującymi "Podstawowymi normami w zakresie radiacyjnej ochrony zdrowia".
2 Otwarte laboratoria radioizotopowe (lub miejsca pracy) są klasyfikowane w trzech klasach, zgodnie z maksymalną równoważną entalpią działania stosowanych radionuklidów, a mianowicie klas A, B i C. Maksymalna równoważna pojemność robocza laboratorium (lub miejsca pracy) na wszystkich poziomach jest równa być zgodne z aktualnymi przepisami dotyczącymi ochrony przed promieniowaniem.
3 Jednostki pracy promieniowania otwartego powinny być oznakowane otaczającym je obszarem monitorowania ochrony zgodnie z ich kategorią. Zakres obszaru monitorowania ochronnego powinien być zgodny z obowiązującymi "Podstawowymi normami w zakresie ochrony zdrowia przed promieniowaniem".
4 Trzeci rodzaj jednostek pracy promieniowania typu otwartego i jednostki medyczne promieniowania należące do drugiej kategorii mogą znajdować się na obszarach miejskich.
5 Jednostki badań promieniowania typu otwartego klasy III oraz laboratoria radioizotopowe klasy B i C (lub miejsca pracy) należące do drugiego rodzaju radiologicznych jednostek medycznych mogą być zlokalizowane w budynkach ogólnych, ale powinny być skoncentrowane na tym samym piętrze lub na jednym końcu, oraz Miejsca pracy nieradiacyjne są rozdzielone.
6 Kiedy laboratorium radioizotopowe (lub miejsce pracy) jest zorganizowane, powinno być podzielone na kilka obszarów w zależności od stopnia zanieczyszczenia: Laboratorium radioizotopowe klasy B (lub miejsce pracy) można podzielić na trzy obszary, a mianowicie obszar biały, obszar zielony i obszar czerwony . Laboratorium radioizotopowe klasy C (lub miejsce pracy) można podzielić na dwie strefy, mianowicie białą strefę i zieloną strefę. Kiedy maksymalne równoważne 曰 działanie jest mniejsze niż dolna granica określona przez laboratorium klasy C (lub miejsce pracy), nie może być dzielona na partycje. Normy dla Białej Strefy, Zielonej Strefy i Czerwonej Strefy muszą być zgodne z aktualną "Specyfikacją projektu ochrony przed promieniowaniem w laboratorium otwartych materiałów promieniotwórczych".
7 Układ każdego obszaru laboratorium izotopów promieniotwórczych klasy B (lub miejsca pracy) powinien być rozmieszczony zgodnie z zaczerwienieniem obszaru zieleni okręgu Bai. Laboratoria radioizotopowe klasy C (lub miejsca pracy) powinny być rozmieszczone w zielonej strefie Białego Obszaru. Pomiędzy białym obszarem a zielonym obszarem laboratorium klasy B (lub miejsca pracy) powinno być wejście sanitarne. W wejściach i wyjściach sanitarnych znajdują się szafy ubraniowe, specjalne ubrania robocze i natryski, a także przyrządy do monitorowania zanieczyszczenia powierzchni. Pomiędzy białym obszarem a zielonym obszarem laboratorium klasy C (lub miejsca pracy) powinny znajdować się pomieszczenia przejściowe do zmiany obuwia, ubrań, mycia rąk i monitorowania zanieczyszczenia powierzchni. Strefa przejściowa nie powinna być mniejsza niż 6 m2. Wielkość wejść i wyjść zdrowotnych powinna być określona na podstawie całkowitej liczby osób wchodzących na teren zielony. Prysznic jest ustawiony na co 5 do 8 osób w zależności od maksymalnej liczby studentów.
8 Rozmieszczenie laboratorium radioizotopowego, białego obszaru i białego obszaru, zielonego obszaru i zielonego obszaru powinno być stosunkowo skoncentrowane, aby uniknąć przenikania. Układ laboratorium radioizotopowego jest w zasadzie uporządkowany w kolejności niskiej, średniej i wysokiej radioaktywności.
9 Obszar zielony laboratorium radioizotopowego powinien być wyposażony w tymczasowe składowanie radioaktywnych odpadów stałych. Standard wystroju wnętrza w pomieszczeniu tymczasowym nie powinien być niższy niż w laboratorium izotopowym.
Dekoracja wnętrz 10 laboratoriów radioizotopowych (lub miejsc pracy) powinna być prosta i powinna zapobiegać gromadzeniu się kurzu i gromadzeniu się materiałów radioaktywnych. Wszystkie rodzaje rurociągów powinny być ciemno pokryte, a lampy powinny być osadzone. Naroża ziemi, ściany i sufitu powinny być wykonane w połowie rund o promieniu nie mniejszym niż 0,05 m.
• Drzwi i okna w laboratoriach radioizotopowych (lub miejscach pracy) powinny być łatwe do czyszczenia i dekontaminacji. Zielony obszar powinien być wyposażony w zamknięte okno, a skrzydło nie powinno być otwierane.
Materiały do dekoracji wnętrz laboratorium radioizotopowego klasy B (lub miejsca pracy) powinny mieć gładką powierzchnię, słabą adsorpcję do materiałów radioaktywnych, łatwą dekontaminację oraz dobrą odporność na kwasy, alkalia i promieniowanie. Zaleca się stosowanie monolitycznej podłogi i listwy przypodłogowej z PCW. Połączenia powinny być spawane za pomocą ciepła, a wysokość listwy nie powinna być mniejsza niż 0,25 m. Ściany i sufity powinny być pomalowane.
• Normy dotyczące dekoracji wnętrz w laboratoriach izotopowych klasy C (lub miejscach pracy) mogą zostać odpowiednio zredukowane. Można użyć istniejącej posadzki lastryko, ale musi ona być woskowana i częściowo pokryta tworzywem sztucznym. Można użyć pomalowanych ścian i bezpyłowego dachu lakierniczego.
Projekt procesu, projekt wentylacji, projekt sieci wodociągowej i odwadniania, projekt osłony przed promieniowaniem, projekt monitorowania promieniowania i promieniotwórcza obróbka 3-odpadów w otwartym laboratorium radioizotopowym powinny spełniać wymagania aktualnej "specyfikacji konstrukcyjnej ochrony przed promieniowaniem otwartych materiałów promieniotwórczych" Laboratorium".
(3) Zamknięte laboratorium napromieniowania promieniotwórczego
1 Wymagania projektowe dla zamkniętego laboratorium napromieniowania promieniotwórczego mogą być realizowane zgodnie z aktualną "Specyfikacją konstrukcyjną bezpieczeństwa radiologicznego stacji radiacyjnej 60Co".
2 zamknięte laboratorium napromieniania promieniotwórczego może znajdować się na obszarach miejskich. Urządzenia napromieniowujące w laboratorium są wyposażone w skuteczne środki ochronne i są takie, aby narażenie na otaczający je krąg odbiorców nie przekraczało odpowiadających im dawek równoważnych limitów obecnych przepisów ochrony przed promieniowaniem.
3 Ściana uszczelniająca, sufit i drzwi, otwór w oknie obserwacyjnym itd. W zamkniętym laboratorium napromieniowania promieniotwórczego spełniają wymogi w zakresie ochrony. Projekt ochrony radiacyjnej stacji do napromieniowania 60Co powinien być zgodny z aktualną "Specyfikacją konstrukcyjną bezpieczeństwa radiologicznego stacji radiacyjnej 60Co".
4 Pomieszczenie magazynowe zamkniętego źródła promieniotwórczego musi spełniać wymagania w zakresie ochrony w celu zapewnienia bezpieczeństwa otaczającego środowiska. Przestrzeń do przechowywania zbiornika na źródło do przechowywania powinna być chroniona przed infiltracją wód gruntowych i powinna być utrzymywana w stanie suchym. Pomieszczenie powinno być wyposażone w urządzenia przeciwpożarowe, przeciwkradzieżowe i alarmowe.
Po czwarte, studio badawcze, sala ćwiczeń akademickich, sala biblioteczna
1. Studio badawcze
(1) Liczba studiów badawczych powinna być określona zgodnie z wymogami użytkowania, a powierzchnia wykorzystywana na osobę nie powinna być mniejsza niż 6 m2.
(2) Pracownia badawcza powinna być umieszczona blisko laboratorium lub w połączeniu z laboratorium.
2. Sala zajęć akademickich
(1) Obszar użytkowania sali wystawienniczej wymiany akademickiej ustala się zgodnie z wymogami użytkowania. Strona powinna być połączona z miejscami transportu publicznego i powinna mieć miejsce na siedzenia lub sofy.
(2) Powierzchnia użytkowa małej sali ćwiczeń akademickich nie powinna być mniejsza niż 40 m2; powierzchnia użytkowa średniej wielkości sali ćwiczeń akademickich nie powinna być mniejsza niż 60 m2. Obszar wykorzystywany przez każdy z małych i średnich pomieszczeń akademickich: nie powinno być mniej niż 1,80 m2 dla stołów konferencyjnych i nie mniej niż 0,80 m2 dla sal konferencyjnych.
(3) Wielkość sali wykładowej akademickiej ustala się zgodnie z wymogami użytkowania, a wskazane jest, aby mieć podium, tablicę do pisania, zasłonę i miejsce na umieszczenie sprzętu projekcyjnego. Gdy liczba osób w pokoju przekracza 180, schodkowa podłoga powinna zostać przyjęta, a wysokość kroku powinna być określona zgodnie z wymogiem nie blokowania linii wzroku. Należy zapewnić stałe miejsce i płytę do nagrywania. Gdy siedzisko jest wyposażone w płytę rejestrującą, rozstaw rzędów nie powinien być mniejszy niż 0,95 m; gdy ustawiony jest samodzielny stół do nagrywania, odstęp między wierszami nie powinien być mniejszy niż 1m.
3. Biblioteka i sala referencyjna
(1) Biblioteka powinna składać się z części kolekcji, części do edycji, części do czytania, kasjera i katalogu.
(2) Bibliotekę należy umieścić w cichym miejscu, w dogodnej lokalizacji, w celu kontaktu z pokojem doświadczalnym.
(3) Biblioteka powinna korzystać z otwartej czytelni.
5. Obiekty publiczne i przestrzeń rurociągów
1, obiekty publiczne
(1) Obudowa narzędzi obejmuje pomieszczenie chłodni, pomieszczenie klimatyzacji, wentylator wyciągowy, instalację wodociągową i odwadniającą oraz pomieszczenie do uzdatniania wody, pomieszczenie dystrybucji energii, pomieszczenie telekomunikacyjne, pomieszczenie gazowe itp.
(2) Pomieszczenie gospodarcze powinno być ustawione w pobliżu odpowiedniego centrum obciążenia użytkowego.
(3) Gdy pomieszczenia publiczne są ustawione w piwnicy, należy podjąć takie działania, jak wilgoć, woda i wentylacja.
2, przestrzeń rury
(1) Przestrzeń rurociągu podzielona jest na trzy typy: odwierty rurociągów, korytarze rurociągów i warstwy technologiczne rurociągów. Rozmiar i umiejscowienie zostaną określone zgodnie z wymaganiami standardowego projektu zespołu konstrukcyjnego, projektu systemu zasilania, instalacji i konserwacji.
(2) Studnie rurociągów powinny być stosowane, gdy w budynku nie ma wielu rur. Scentralizowane odwierty rurociągów powinny być wyposażone w drzwi rewizyjne; gdy zdecentralizowane odwierty rurociągów są trudne do zainstalowania i naprawy, na zaworach rurociągu należy przewidzieć porty inspekcyjne i naprawcze.
(3) Gdy w budynku jest wiele rur, a odwierty rurociągów nie mogą spełniać wymagań, należy zapewnić korytarz rurociągu lub warstwę techniczną rurociągu oraz drzwi inspekcyjne.
Zaawansowana personalizacja VOLAB Volleyball Labs to kompleksowa platforma usługowa, obejmująca planowanie i projektowanie ekologicznych projektów badawczych, ogólne doradztwo w zakresie planowania laboratoriów, wewnętrzną inżynierię laboratoryjną laboratorium, personalizację produktów laboratoryjnych, laboratoryjne materiały eksploatacyjne do przyrządów, operacje laboratoryjne. Zaawansowane, zindywidualizowane usługi, takie jak konserwacja, przenoszenie laboratoriów, konsultacje w laboratorium online w laboratorium, doświadczenie w bibliotekach offline w laboratorium.